Krótko u Unii Europejskiej:

Powstanie Unii Europejskiej jest rezultatem 50 lat zacieśniania integracji między państwami europejskimi -- procesu, który rozpoczął się w 1951r. między 6 panstwami: Niemcami, Francją, Holandią, Belgią, Luksemburgiem i Włochami. Wtedy to powstała Europejska Wspólnota Węgla i Stali (tzw. traktat paryski) -- pierwszy krok na drodze zjednoczenia, a w 6 lat później utworzono Europejska Wspólnotę Gospodarczą i Europejską Wspolnotę Energii Atomowej (tzw. traktaty rzymskie). Pogłębiający się przez lata proces (Jednolity Akt Europejski 1986) zjednoczeniowy został uwieńczony w 1992r. podpisaniem Traktatu Maastricht -- dokumentu tworzącego nową formę organizacyjną dla integracji europejskiej -- Unię Europejską, którą tworzy dziś 15 panstw: 6 założycieli (Francja, Niemcy, Włochy, Luksemburg, Belgia i Holandia) oraz Dania, Irlandia i Wlk. Brytania (1973), Grecja (1981), Hiszpania i Portugalia (1986), Austria, Finlandia i Szwecja (1995). Integrację pogłębiały jeszcze dwa kolejne traktaty: amsterdamski (1997) oraz nicejski (2000r. -- jeszcze nie ratyfikowany -- odrzucili go w referendum Irlandczycy).

Cele Unii Europejskiej:

Głównym zadaniem Unii Europejskiej jest organizacja stosunków między państwami członkowskimi i między narodami Europy w sposób oparty na zasadzie solidarności i zrozumienia. Główne cele UE to:
1. Wspieranie i przyczynianie się do rozwoju gospodarczego i społecznego (przykłady: ustanowienie jednolitego rynku wewnętrznego w 1993, ustanowienie wspólnej waluty euro w 1999)
2. Zapewnienie jednolitej tożsamosci Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej (poprzez programy pomocy humanitarnej, wspólną politykę zagraniczną, wspólne działania podczas kryzysów międzynarodowych, wspólne stanowiska wobec organizacji międzynarodowych)
3. Stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (działania wynikające z rynku wewnętrznego i swobody przemieszczania się na terytorium UE, koordynacja działania wymiaru ścigania, europejska policja -- Europol)
4. Wprowadzenie obywatelstwa europejskiego (które nie zastępuje obywatelstwa narodowego, a jedynie je uzupełnia wprowadzając nowe prawa polityczne i społeczne dla obywateli europejskich)
5. Zachowanie i budowa europejskiego dorobku prawnego acquis communitaire (cała legislacja instytucji europejskich oraz traktaty założycielskie).